ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ

ΕΔΩ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ -ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ-ΣΤΥΛΟΒΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ

Του Ζιμπάμπουε  Σεραφείμ Κυκκώτη 

                           

Η  Ευαγγελική Περικοπή αυτής της Κυριακής μας καλεί να είμαστε «σπλαχνικοί – οικτίρμονες merciful- προς τους άλλους ανθρώπους, όπως Σπλαχνικός-Οικτίρμων- Merciful είναι κι ο Θεός Πατέρας μας προς εμάς». Η λέξη «σπλαχνικός» προέρχεται από τη λέξη «Σπλάχνο» κι αναφέρεται σε ένα μέρος του σώματος μας, της όλης μας ύπαρξης. Γι’ αυτό ακούομε την μητέρα να λέει για το παιδί της ότι είναι σπλάχνο της, δηλαδή κάτι που προήλθε από το σώμα της, από την ύπαρξη της και ζεί για το σπλάχνο της, για το παιδί της, είναι έτοιμη η μητέρα να θυσιασθεί για το παιδί της, αγωνιά για το παιδί της, πονάει για το παιδί της, χαίρεται για την πρόοδο του, δίνει νόημα στη ζωή της με τη πρόοδο του παιδιού της. Η μητέρα είναι αναντικατάστατη, γι’ αυτό το παιδί που χάνει πρόωρα τη μητέρα του το λέμε ορφανό.

Η μητέρα, με τον ίδιο τρόπο βλέπει και το εγγονάκι της ως το σπλάχνο του παιδιού της. Επομένως η έννοια της σπλαχνικής αγάπης είναι να ζεις για τον άλλον. Αυτή την αγάπη έχει ο Ουράνιος Πατέρας μας, ο Θεός μας, ο Δημιουργός μας. Αυτήν την σπλαχνική αγάπη μας καλεί ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός να δείχνουμε και να εκφράζουμε προς όλους τους ανθρώπους. Κι όχι μόνο προς τους ανθρώπους, αλλά προς όλη τη Δημιουργία του Θεού, η οποία μας δόθηκε ως δώρον Θεού. Όταν αγαπούμε και προσέχουμε το Περιβάλλον μας, τότε και τον Πλανήτη μας προστατεύουμε και προληπτικά εκμηδενίζουμε το φαινόμενο των προβλημάτων που δημιουργούνται με τη Κλιματική αλλαγή και τη μόλυνση της ατμόσφαιρας. Η κοινωνία μας με τον Θεό μέσω της προσευχής και της τήρησης των Θείων Του εντολών, μας οδηγεί στη συμφιλίωση μας με τον ευατό μας, με τους συνανθρώπους μας και με τη φύση, την όλη Δημιουργία του Θεού. Όσοι δεν σέβονται το Περιβάλλον και   κακοποιούν την Δημιουργία ασεβούν κατά του Θεού, κι όσοι σκοτώνουν ζώα έχουν το δαιμονικό στοιχείο του μίσους και της κακίας που φύτρωσε μέσα στην καρδιά του Κάϊν που σκότωσε τον αγαθόν και ενάρετον αδελφόν του τον Άβελ. Η κακοποίηση της Δημιουργίας του Θεού οδηγεί τον αμαρτωλόν άνθρωπον ακόμη και στον φόνον.

Ο Θεός ως ο κοινός Ουράνιος Πατέρας μας, μάς βλέπει όλους ως παιδιά του, ως σπλάχνα του και μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι είμαστε σπλάχνα του ενός σώματος της Ανθρωπότητα. Η αδιάκριτη αγάπη του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπό του δημιουργεί την πραγματική ειρήνη μέσα στον κόσμο. Γι’ αυτό στην αρχή της Θείας Λειουργίας προσευχώμαστε «υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου»

Με πολύ απλά λόγια ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ως Θεάνθρωπος και Σωτήρας μας, μας παροτρύνει με πολύ αγάπη «να συμπεριφερόμαστε προς τους συνανθρώπους μας όπως θα θέλαμε οι άλλοι άνθρωποι να μας συμπεριφέρονται».

Όταν έχουμε προβλήματα, νομίζουμε ότι απουσιάζει από τη ζωή μας ο Θεός. Στην πραγματικότητα, απλώς έχουμε εμείς απομακρυνθεί από κοντά του. Όταν η αγάπη μας δεν απλώνεται προς όλους τους συνανθρώπους μας, και μάλιστα σ’ αυτούς που υποφέρουν, είναι ως να απομακρυνόμαστε από τον Φιλεύπλαχνο Θεό μας. Μόνο όταν πλησιάζουμε με την αγάπη μας και την καλή μας διάθεση να βοηθούμε τους συναθρώπους μας, πλησιάζουμε και τον Θεό. Χωρίς το Θεό, είναι ως να πορευόμαστε συνέχεια σε μια έρημο χωρίς νερό και χωρίς πολλές ελπίδες ζωής. Χωρίς αδιάκριτη αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, το μέλλον μας είναι ζοφερόν ή μάλλον να το πούμε ξεκάθαρα, ο άνθρωπος που δεν αγαπά όλους τους συνανθρώπους τους, απομακρύνεται από την πηγή της ζωής, δηλαδή το Θεό και δεν έχει κανένα μέλλον, πορεύεται προς την αφάνεια, προς τον θάνατο. Ο Παράδεισος παραμένει ένα ανεκπλήρωτο όνειρο. Ο Παράδεισος γίνεται ζωντανή ελπίδα και πραγματικότητα μέσα από την αγάπη μας προς όλους τους συνανθρώπους μας, λευκούς, μαύρους, φτωχούς, πλούσιους, μικρούς, μεγάλους.

Γι’ αυτό κι Απόστολος Παύλος απευθυνόμενος στην επιστολή του προς τους κάτοικους της Κορίνθου τονίζει με κάθε σαφήνεια ότι «πρέπει να ξέρουμε ότι όποιος σπέρνει με φειδώ, δηλαδή με τσιγκουνιά, θα έχει λίγη σοδειά, κι όποιος σπέρνει απλόχερα η σοδειά του θα είναι άφθονη». Φυσικά ο Απόστολος Παύλος αναφέρεται στην αρετή της ελεημοσύνης αυτών που έχουν κάτι παραπάνω να είναι γενναιόδωροι να βοηθούν αυτούς που δεν έχουν τίποτα. Η έννοια της αδιάκριτης αγάπης μας προς τους συνανθρώπους μας είναι η καλή μας διάθεση με έμπρακτο τρόπο να βοηθούμε αυτούς που έχουν την ανάγκη μας. Μάλιστα ο Απόστολος Παύλος μας λέει πάλι στην ίδια επιστολή με σαφήνεια «να εισφέρει ο καθένας ότι του λέει η καρδιά του χωρίς να στενοχωριέται ή να εξαναγκάζεται, γιατί ο Θεός αγαπά αυτόν που δίνει με ευχαρίστηση».

Η έννοια της προσφοράς και της εισφοράς δεν περιορίζεται μόνο στην οικονομική στήριξη αυτών που έχουν πραγματική ανάγκη, αλλά και στην ηθική διάσταση της κοινωνικής διάστασης της ευθύνης του κάθε χριστιανού. Είναι η ευθύνη μας να στηρίξουμε τους ασθενείς μας, να τους επισκεφθούμε στο κρεββάτι του πόνου, να τους διακονήσουμε, να προσευχηθούμε γι’ αυτούς, να μοιραστούμε λίγο από το χρόνο μας μαζί τους, να γίνουμε ειρηνοποιοί μέσα στο σπίτι μας με την υπομονή μας, την κατανόηση μας, την υποχωρητικότητα μας, με το χαμόγελο της καλωσύνης και της προσευχής προς στις  μορφές των δήθεν αγαπημένων μας προσώπων που τους παρασέρνει ο διάβολος κι ο πειρασμός και μας πληγώνουν και  μας αδικούν και  μας πικραίνουν με αγνωμοσύνη, αχαριστία και κακία.

Τελικά η προσπάθεια μας να ζούμε σύμφωνα με τις Θείες Εντολές του Ιησού Χριστού είναι να γίνουμε φιλεύπλαχνοι προς τους συνανθρώπους μας, όπως Φιλεύπλαχνος είναι ο Ουράνιος Πατέρας μας Θεός προς όλους μας. Η χριστιανική μας ταυτότητα εκδηλώνεται μεταξύ άλλων, με το σεβασμό μας και την καλή μας διάθεση, να στηρίξουμε στο βαθμό που μπορούμε το φιλανθρωπικό, το ποιμαντικό, το Ιεραποστολικό και το διδακτικό έργον της Εκκλησίας μας, της Μητροπόλεως μας, του Πατριαρχείου μας.

Ο Απόστολος Παύλος στην ίδια επιστολή τονίζει ότι «Ο Θεός θα σας κάνει πλούσιους σε όλα, για να μπορείτε να δίνετε γενναιόδωρα. Αυτοί που θα πάρουν από μας τη δική σας εισφορά θα ευχαριστούν το Θεό».

 

http://alexandria323232.blogspot.gr/2015/10/blog-post_2.html?spref=fb

Monastery of Agios Nectarios (South Αfrica) Meletios Protopsaltis

Meletios Protopsaltis

 

https://www.facebook.com/Meletios-Protopsaltis-725528987482075/timeline/

His Grace Innocentios visited newly Orthodox community from Rwamagana District in Eastern Province of Rwanda

BISHOP's PASTORAL VISIT
Yesterday the 30th September 2015, His Grace Innocentios visited newly Orthodox community from Rwamagana District in Eastern Province of Rwanda. The main purpose of the visit was to present to him a good number of catechumens who are ready to be baptized in coming November of 2015. Even though this community does not have a Priest yet, but already it has a number of 80 catechumens, a plot in Rwanagana town centre and a small house using during... catechism.
Please, pray for this new community to well grow up.

From the Bishop's Desk Office in Kigali

https://www.facebook.com/profile.php?id=100006650526397

OCMC News - Show Solidarity with Orthodox Mission Priests around the World this October!

 

by Alex Goodwin (Posted 9/30/2015)

No one is able to spread the Gospel more efficiently and effectively than indigenous Orthodox priests. These men need your prayers and support as the plant new communities and dedicate their lives to ministry. OCMC's SAMP program provides financial support to 376 of these priests in 16 countries. Stand with these faithful clergy by making a gift to this program.

 

Imagine a remote, far-off place. The people of this place live a life relatively free from the influence of the outside world- at least, as much as anyplace can be these days. Have you ever wondered how Christianity not only comes, but grows, in places like this? Often, communities in these remote places are visited by a bishop or a priest from a nearby town, or a missionary, or maybe a resident of one of these communities visits a place where the Church has a presence. In any case, the seeds of the Faith get planted. Maybe not in every heart, but in the hearts of a few, or even one. These seeds spawn questions that are explored with catechists that they invite to return or in literature that they are given. Though a few may come to Orthodoxy in this way, the real explosion of the Faith often comes later!

In places like East Africa, newly-illumined young men who show the greatest potential, the deepest commitment, and the strongest calling to serve are invited to attend seminary. It is upon the completion of their studies and their ordination that the Faith can really begin to flower in places it may have never been.

The newly-ordained Orthodox priests often return to the village from where they came. They are tasked with preaching the Gospel and establishing the Church. They do so in a way that no outsider ever could. They are intimately familiar with the language, culture, and needs of their own people. Often, these priests end up serving two, three, or more communities that they themselves have helped to establish. These parishes become shining lights in and of themselves, welcoming exponentially more people into the Body of Christ.

This is hard work, and it is unending. Thankfully, Orthodox Christians from North America have been helping these missionary clergy throughout their journey. They are contributors to the OCMC's Support a Mission Priest (SAMP) Program. Through their prayers and financial contribution, they are empowering 376 priests in 16 countries to share the Faith and to love others in the name of Christ!

Without this help, they would not be able to accomplish so much. The support they receive helps them to support their families, afford transport to the churches they pastor, and establish ministries that care for the physical and spiritual needs of the people they serve.

October is Support a Mission Priest month! Please pray for mission priests and make a donation to the OCMC's SAMP program. Throughout the month we will be profiling some of these amazing clergy on Facebook. There you will also be able to download an image that we are asking all Orthodox Christians to use as their profile picture through the month of October in order to raise awareness of mission priests and the work that they do.

Thank you for praying for these men, for supporting their work, and for helping them to share Christ with the world!

http://www.ocmc.org/resources/view_article.aspx?ArticleId=2185

"Με μια ομάδα νέων Ορθοδόξων της Μπούνια, επισκεφθήκαμε κάποια σχολεία, μεταξύ των οποίων και το σχολείο των κωφάλαλων"

Kαλό μήνα σε όλους! Με τη βοήθεια του Θεού, παρά τις δυσκολίες της στιγμής και τις μεταλλαγές του καιρού, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της έναρξης του σχολικού έτους, με μια ομάδα νέων Ορθοδόξων της Μπούνια, επισκεφθήκαμε κάποια σχολεία, μεταξύ των οποίων και το σχολείο των κωφάλαλων της Μπούνια.
Bon début du mois à tous! Avec l'aide de Dieu, malgré les difficultés du moment et le changement de temps, durant cette période du début de l'année scolaire, avec un groupe de jeunes orthodoxes de Bunia, nous avons visité certaines écoles, notamment l'école pour sourds-muets à Bunia.

Αυτοί οι κωφάλαλοι μαθητές, μπορεί να μην μιλάνε με λόγια ανθρώπινα, αλλά τίποτε δεν τους εμποδίζουν να μιλάνε με το Θεό και δημιουργό τους αμέσως για μας. Είναι αγνές καρδιές, διότι δεν λένε όσα λένε οι άλλοι και δεν ακούνε όσα ακούνε οι άλλοι.
Ces élèves sourds et muets ne peuvent pas parler avec des paroles humaines, mais il n'y a rien qui peut les empêcher de parler avec Dieu, leur créateur, immédiatement pour nous. Ils ont des cœurs purs, parce qu'ils ne disent pas ce que disent les autres et ils n’entendent pas ce qu’entendent les autres.

Στο σχολείο των κωφάλαλων της Μπούνια μιλήσαμε για την Ορθοδοξία, ενώ κάποια πιστή, η κυρία Ειρήνη, πρόσφατα βαπτισμένη ορθόδοξη, καθηγήτρια στη σχολή αυτή των κωφαλάλων, μετέφραζε άριστα στη νοηματική γλώσσα
Dans l’école pour les sourds-muets à Bunia, devant ces élèves vivants avec handicap physique, nous avons parlé de l’Orthodoxie, tandis qu’une fidèle, Mme Irène, récemment baptisée orthodoxe, enseignante dans cette école des sourds-muets, nous traduisait parfaitement dans la langue des signes, la langue noématique.

Περισσότερα...
Timotheos Ntumba
https://www.facebook.com/timotheos.ntumba

 

Ποιμαντικές δράσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Κογκό (Πεμπτουσία)

[Προηγούμενη δημοσίευση: http://bitly.com/1LxbG6g]

Ωμιλήσαμε εν ολίγοις ανωτέρω για τις πραγματοποιούμενες μηνιαίες ιερατικές συνάξεις και την αντιαιρετική διδασκαλία που γίνεται σ’ αυτές. Ομολογούμε με ικανοποίησι ότι οι ιερείς ανταποκρίνονται θαυμάσια. Όσα διδάσκονται, τα καταγράφουν σε σημειώσεις ή τα απομνημονεύουν και κατόπιν τα μεταφέρουν στο ποίμνιό τους.

Θα αναφέρουμε ένα περιστατικό, από το οποίο μπορούμε να λάβωμε μία μικρή γεύσι του τρόπου λειτουργίας των αιρετικών κοινοτήτων στο Κολουέζι αλλά και του τρόπου αντιμετωπίσεώς τους από τους ευλογημένους αφρικανούς ιερείς της Εκκλησίας μας.

 

 

Ήταν ημέρα Παρασκευή της εβδομάδος, που συνήθως προσφέρομε φαγητό στις δημοτικές φυλακές του Κολουέζι. Το γεύμα εκείνης της ημέρας ήταν φασολάδα, την οποία συνηθίζουν και προτιμούν, μία μεγάλη μπάλα μπουκάρι και ένα αβοκάντο για κάθε φυλακισμένο.

Την εργασία του μαγειρέματος, της προσφοράς του φαγητού και κάθε συναφούς τα αναλαμβάνει μία επιτροπή από πέντε κυρίες -αφρικανίδες- με επικεφαλής την μητέρα Θεανώ από την Έδεσσα, μία ηρωική και διακριτική παρουσία στην Ιεραποστολή του Κολουέζι από 24ετίας. Από την προηγουμένη ημέρα πληροφορούμαστε τον ακριβή αριθμό των φυλακισμένων (150 κατά μέσον όρον) και ανήμερα κατά τις 12 το μεσημέρι ξεκινούν από το κέντρο της ιεραποστολής ένα ή δύο αυτοκίνητα. Σ’ αυτά επιβαίνουν ένας αφρικανός ιερέας της Επισκοπής, η μητέρα Θεανώ, οι κυρίες της επιτροπής και 10 παιδιά από το Οικοτροφείο μας, που ψάλλουν μετά την διανομή του φαγητού στους κρατουμένους και βοηθούν σε ό,τι χρειασθή. Ο ιερέας διαβάζει στους κρατουμένους μία ευαγγελική περικοπή, την οποία κατόπιν αναλύει θίγοντας και άλλα επίκαιρα θέματα και λέγοντάς τους λόγια ενισχυτικά για την ψυχολογική τους κατάστασι. Το φαγητό τοποθετείται σε δύο μεγάλα καζάνια και τα φρούτα σε τσουβάλια. Σε αρκετά μεγάλα δοχεία μεταφέρεται νερό, γιατί οι φυλακισμένοι στερούνται και από αυτό.

Ο ιερεύς που συνήθως συνοδεύει είναι ο π. Λάζαρος, ένας αγαθός Λευίτης μεγάλης ηλικίας, ο οποίος έχει λάβει μόνο την βασική εγκύκλιο μόρφωσι, αλλά έχει πολλά πνευματικά χαρίσματα, την απλότητα, την αοργησία, την ταπείνωσι και την αγάπη. Του έχουμε δώσει την προσωνυμία «παπα-Πλανάς» κυρίως για την απλότητά του. Η “ειδικότης” του είναι, όπου πηγαίνει, να φέρνη την ειρήνη, να συμφιλιώνη χωρισμένα ζευγάρια και να επανασυνδέη πνευματικές σχέσεις μεταξύ των πιστών μας, που έχουν διαταραχθή. Ακόμη να ζυμώνη όλα τα πρόσφορα της εβδομάδος, να πηγαίνη δύο ώρες με το ποδήλατό του στην ενορία του για να λειτουργήση, να εξομολογή και κυρίως να αφιερώνη πολύ χρόνο και ό,τι αποθέματα αγάπης έχει στους φυλακισμένους, τους οποίους φροντίζει να αποκατασταθούν, όταν αποφυλακιστούν. Όλα δε αυτά γίνονται με πολλή αγάπη, χωρίς ποτέ να δείξη ότι κουράσθηκε. Κάθε παρουσιαζόμενο πρόβλημα της “ειδικότητός” του είναι ένα νέο ερέθισμα γι’ αυτόν, να το αναλάβη και να το φέρη εις αίσιον πέρας. Το ευχάριστο τέλος μιας υποθέσεως συμπληρώνεται μ’ ένα ελαφρό χαρακτηριστικό μειδίαμα στο πρόσωπό του, που δείχνει την χαρά και την ικανοποίησί του από την έκβασι της υποθέσεως. Πάντοτε δε στο τέλος συμπληρώνει επαναλαμβάνοντας την φράσι: «Ουτουκούφου κουά Μούγκου» (Δόξα σοι ο Θεός).

[Συνεχίζεται]

http://www.pemptousia.gr/2015/09/ierapostoli-sto-kogko3/

 

"Inasmuch as ye have done it unto one of the least of these my brethren, ye have done it unto me..."

Themi Adamopoulo



https://www.facebook.com/rev.themi